This page is hosted for free by cba.pl, if you are owner of this page, you can remove this message and gain access to many additional features by upgrading your hosting to PRO or VIP for just 5.83 PLN.
Do you want to support owner of this site? Click here and donate to his account some amount, he will be able to use it to pay for any of our services, including removing this ad.
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

Social Distortion

 Historia   Foto   Wideo   Wydarzenia   Tapety   Forum Muzyczne   Kontakt 


Social Distortion - Historia


SKŁAD
Mike Ness - wokal, gitara (1978 – obecnie)
Jonny „2 Bags” Wickersham - gitara gitara (od 2000 – obecnie)
Brent Harding - gitara basowa (od 2004 – obecnie)
David Hidalgo, Jr. - perkusja (2010 – obecnie)

Social Distortion (często nazywany SxDx lub Social D) Mike Ness zainspirowany przez brytyjskie zespoły punk rockowe a także takie zespoły jak The Rolling Stone założył zespół w 1978 roku w Fullerton, w Kalifornii. Oryginalny skład Social Distortion składał się z Ness (gitara,wokal), Rikk i Frank Agnew (gitara) i Casey Royer (perkusja). Do zespołu został wcielony Dennis Danell który grał na gitarze basowej. Kiedy Danell wszedł w skład Social D wtedy Frank, Rikk i Casey odeszli by założyć własny zespół. Mike i Dennis stali się jedynymi stałymi członkami zespołu przez kolejne dwie dekady, bas i bębny z rąk do rąk co kilka lat. Social Destrucion zagrało parę koncertów jak w październiku 1980 r. razem z Bad Religion (Pierwszy koncert Bad Religion) by w roku 1982 zespół składający się z Ness, Danell (który teraz grał na gitarze rytmicznej), Brent Liles na basie oraz perkusista Derek O’Brien - wyruszył w swoją pierwszą trasę koncertową z innymi krajowymi zespołami jak Youth Brigade, trasa została udokumentowana lecz została wydana dopiero w 1984 roku. Po jego powrocie z Another State of Mind tour w 1982 roku nagrali swój debiutancki album „Mommy's Little Monster”. Album został wydany w roku 1983 w własnej wytwórni, 13th Floor Records. Mommy’s Little Monster zawiera tytułowy utwór jak również piosenkę z nazwą tytułową poprzedniego tour zespołu „Another State of Mind”. W 1984 roku zespół znalazł się w przełomowej Rockumentary punk, Another State of Mind, który został napisany, wyprodukowany i wyreżyserowany przez Petera Stuart i Adam Small (współtwórca "Mad TV"). W 1983 roku Liles i O'Brien opuścili zespół w trakcie pokazu na sylwestra, a wkrótce potem zostali zastąpieni przez Jana Maurer, który znał Nessa z szkoły w Fullerton, CA, i Christopher Reece na perkusji. Jako zespół zamierzał odnieść sukces z Another State Of Mind pojawiający się jako jeden z rarytasów punk na MTV. W 1985 roku Social Distortion na krótko zawiesza swoją działalność spowodowane problemami Nessa „uzależnienie od narkotyków i kłopoty z prawem”, w wyniku którego przebywał w różnych ośrodkach rehabilitacji i więzieniach.

Dopiero w 1988 roku pięć lat po debiudanckim albumie wychodzi druga płyta „Prison Bound”. Tytułowy utwór z „Prison Bound” znalazł się na antenie stacji radiowych w Los Angeles, KROQ-FM. Chociaż „Mommy's Little Monster” podlega ogólnej kategorii punk rock lub hardcore punk, to w Prison Bound odbywa się znaczących zmina w stylu bierze na określony smak i stanowi początek wejścia stylu „cowpunk”. Po wydaniu Prison Bound w Restless Records, Social Distortion podpisuje kontrakt z Epic Records. Zespół powrócił do studia około lata / jesieni 1989 r., wraz z producentem Dave Jerden, aby rozpocząć nagrywanie ich debiutanckiej trzeciej i bardzo udanej płyty o nazwie „Social Distortion” który został wydany w 1990 roku. To był pierwszy album Social Distortion, który nie był finansowany przez zespół. Album zawiera single: „Ball and Chain” i „Story of My Life”, jak również cover Johnny’ego Casha „Ring of Fire”. Czasem jest też wymieniane jako jeden z najlepszych albumów rockowych 1990.



Czwarty album, „Somewhere Between Heaven and Hell”, został wydany w 1992 roku. Na płycie znalazły się dwa single – „Bad Luck” oraz „When She Begins”. Płyta ma podobny dźwięk do poprzedniego, tytułowego, mówi się, że jest na nim połączenie z „punk, blues, country i rockabilly”.Po wydaniu tego albumu, perkusista Christopher Reece w 1994 roku zostaje zastąpiony przez Randy Carr. Carr koncertował z zespołem i grał na perkusji na żywo aż odszedł w 1995 roku. W czerwcu 1994 roku zespół zaczął demoing piosenek na piąty album, a następnie powrócił do studia, aby nagrać w 1995 roku „White Light, White Heat, White Trash” która została wydana w 1996 r. Album składa się z poprzedniego singiel „I Was Wrong” który odbił się z szerokim słuchem i mówi się, że przypominają „klasyczne brzmienie więcej niż jakikolwiek inny utwór z albumu”. znajduje się tu również singl „When the Angels Sing”. Album zawiera także ponownie nagrany „Under My Thumb”, cover The Rolling Stones jako hidden track. White Light, White Heat, White Trash był ostatnim albumem Social Distortion nagrany z Dennis Danell przed jego śmiercią. W 1997 roku, Social Distortion opuścił Epic Records i powrócił do Time Bomb Recordings po raz pierwszy od ośmiu lat. Zespół wydaje swój pierwszy (i jedyny) album koncertowy, „Live at the Roxy” w 1998 roku by ponownie zrobić sobie przerwe w której Ness rozpoczął karierę solową, wydając dwa albumy.

29 lutego 2000 r. w Newport Beach umiera na tętniaka mózgu Dennis Danell a tym samym Ness staje się jedynym stałym członkiem składu Social Distortion. Pojawiały się pogłoski, twierdząc, że zespół rozpadł się ponownie, po jego śmierci. Pomimo śmierci długoletniego gitarzysty, zespół pozostał aktywny i został zastąpiony przez byłego US Bombs, Cadilac Tramps i LA gitarzysta Jonny Youth Brigade Wickersham.

Social Distortion w 2000 roku rozpoczyna prace nad kontynuacją „White Light, White Heat, White Trash”, pierwotnie do wydania na jesieni tego roku, ale nie został ukończony. Od 2001 r. z powodu trwających rozkład koncertów, wydanie albumu zostało zawieszone kilka razy. Jesienią 2003 r., po ukończeniu dema, Social Distortion powrócił do studia z producentem Cameron Webb, aby zakończyć album pod tytułem „Sex, Love and Rock ’n’ Roll” został wydany 28 września 2004 r.. Na miesiąc przed wydaniem albumu, długoletni basista John Maurer opuścił zespół i został zastąpiony przez Matt Freeman Rancid. Pozostał do końca 2004 r. i został zastąpiony przez obecnego basistę Brent Harding. 18 stycznia 2007 umiera oryginalny członek Brent Liles, który grał na basie w „Mommy’s Little Monster”, zmarł po uderzeniu przez pół ciężarówke podczas jazdy na rowerze w Placentia, Kalifornii. W kwietniu 2009 roku zespół ogłosił, że długoletni perkusista Charlie Quintana odchodzi z zespołu. Charlie „Chalo” Quintana wyjaśnił, że rusza na odkrywanie innych muzycznych możliwości. Dnia 11 maja 2010, Epitaph Records oficjalnie ogłosiło, że podpisało kontrakt z Social Distortion i wytwórnia wyda nowy album zespołu jesienią 2010 roku. W lipcu 2010, Scott Reeder nie jest już w Social Distortion i jest zastępowany przez Davida Hidalgo, Jr, wcześniej Suicidal Tendencies. Rolling Stone Magazine twierdzi że 23 listopada 2010 roku ukaże się najnowszy album Social Distortion. Na wystawie w Poughkeepsie, Nowy Jork 27 lipca 2010, lider Mike Ness ujawnił, że nowy album Social Distortion będzie nosił nazwę „Hard Times and Nursery Rhymes”. Mówiono że album ma być powrotem do korzeni punk rocka i ma się skupić na punk lat 70 i początku 80 – tych. Social Distortion ogłosił także pełną trasę po Stanach Zjednoczonych na jesieni 2010 roku w celu wsparcia ich nowego albumu. Płyta wyszła 18 stycznia 2011 roku i jest pierwsza płytą z nowym basistą.

DYSKOGRAFIA
Mommy’s Little Monster (1983)
Prison Bound (1988)
Social Distortion (1990)
Somewhere Between Heaven and Hell (1992)
White Light, White Heat, White Trash (1996)
Sex, Love and Rock ’n’ Roll (2004)
Hard Times and Nursery Rhymes (2011)






Mike Ness | Texty Piosenek  Aktualności